چه چیزی در سال ۲۰۲۶ برای Castlevania باقی مانده که جانشینان بی‌شمارش قبلاً ارائه نکرده‌اند؟ پس از اینکه Symphony of the Night و دنباله‌های دستی آن به پیشگامی زیرژانری از بازی‌های اکشن-ماجراجویی دوبعدی کمک کردند، کونامی این سری را در حالی که سیل عظیمی از جانشینان معنوی در حال شکوفایی بودند، متوقف کرد. با توجه به طیف وسیعی از برداشت‌ها از این فرمول، از «مترویدبرینیاهای» عجیب و غریب مانند Animal Well گرفته تا Bloodstained: Ritual of the Night با الهام از Castlevania، شاید این یک موهبت باشد که خانواده بلمونت‌ها بی‌سروصدا در تاریکی محو شدند. به هر حال، بهتر است یک سری با خاطره‌ای خوش به یاد آورده شود تا اینکه بیش از حد در صحنه بماند، درست جالبز است؟
Castlevania: Belmont’s Curse، اولین نسخه اصلی پس از بیش از یک دهه، این فرضیه را از بین می‌برد و ثابت می‌کند که Castlevania هنوز چیزهای زیادی برای ارائه دارد. با ترکیب جذابیت نوستالژیک با گیم‌پلی بسیار دقیق که بر پایه Dead Cells درخشان ساخته شده است، جدیدترین اثر Evil Empire به جایگاه افسانه‌ای Castlevania وفادار می‌ماند. از استفاده جسورانه از رنگ که جلوه‌های بصری گوتیک را برجسته می‌کند، تا سیستم جدید Arcana مبتنی بر کارت، Belmont’s Curse روحی تازه به این بازی‌ها می‌بخشد و در عین حال بر آنچه این سری را خاص می‌کند، تمرکز دارد. هر چقدر هم که بسیاری از دنباله‌های معنوی Castlevania خوب بوده‌اند، چیزی منحصر به فرد در مورد رویارویی با ارباب تاریکی در زیر ماه کامل با نوای «Bloody Tears» وجود دارد، دیداری که سرنوشت‌ساز به نظر می‌رسد.
جدیدترین فصل این حماسه گسترده، پس از Castlevania 3: Dracula’s Curse (که سریال انیمیشنی نتفلیکس به طور آزادانه آن را اقتباس کرده بود) آغاز می‌شود. تقریباً دو دهه پیش، ترور بلمونت و متحدانش دراکولا را کشتند. متأسفانه، این خون‌آشام عادت بدی دارد که مرده نمی‌ماند. شما در نقش رز بلمونت، دختر سیفا بلنادس و ترور، یک شکارچی خون‌آشام نسبتاً تازه‌کار بازی می‌کنید که مشتاق است جایگاه خود را در شجره‌نامه خانواده به دست آورد. پس از اینکه پدرش نامه‌ای دریافت می‌کند که در مورد اتفاقات تاریک هشدار می‌دهد، رز و پدرش برای تحقیق به پاریس می‌رسند. طولی نمی‌کشد که رز خود را جدا شده می‌بیند و با نیروهای جهنم روبرو می‌شود در حالی که تلاش می‌کند دراکولا را از فرو بردن دندان‌هایش در گردن بشریت باز دارد. او باید نه تنها بر این ارباب خون‌آشام، بلکه بر خودش نیز غلبه کند، زیرا نفرینی که به احساسات او گره خورده است، آینده‌اش را از بین می‌برد.
پاریس در آتش
مانند بقیه سری، Belmont’s Curse نه از طریق نگارش عالی، بلکه از طریق تسلط بر فضایی اغراق‌آمیز که مستقیماً از یک فیلم هیولایی Universal Pictures گرفته شده است، متمایز می‌شود. در اینجا، شهر زمانی پر جنب و جوش پاریس به معنای واقعی کلمه به یک شهر ارواح تبدیل می‌شود، خط افق آن ویرانه‌ای شعله‌ور از رنگ‌های قرمز و نارنجی روشن است. جلوه‌های بصری ۲.۵ بعدی فوق‌العاده سبک‌پردازی شده، محیطی چشمگیر را به تصویر می‌کشند که گویی یک هنرمند کمیک به The Triumph of Death دست زده است، در حالی که کوه‌هایی از اجساد در پس‌زمینه‌های رنگارنگ می‌پوسند. این یک ظاهر فوق‌العاده است.
این مناظر هر منطقه را به یاد ماندنی می‌کنند، چیزی که توسط یک دنیای باز خوش‌ساخت تقویت می‌شود و به جذابیت اساسی این زیرژانر می‌پردازد. در حالی که چند ساعت اول Belmont’s Curse کمی بیش از حد خطی است، طولی نمی‌کشد که همه چیز باز می‌شود و مسیرهای انشعابی را در حین جستجو برای راهی برای شکست دادن دراکولا ارائه می‌دهد – بگذارید فقط بگوییم اگر بدون آمادگی مناسب با او روبرو شوید، اوضاع خوب پیش نخواهد رفت. این محیط باز فضای زیادی برای کشف فراهم می‌کند، با اسرار اساسی و پازل‌های پنهان که حل کردن آنها لذت‌بخش است. در عین حال، مسیر اصلی به اندازه کافی آسان است که بدون گم شدن ناامیدکننده دنبال شود؛ بعید است به آن نقطه وحشتناک برسید که هر مسیری را که در اختیار دارید کاوش کرده‌اید و مجبور به مشت زدن به دیوارهای تصادفی برای یافتن یک راهرو پنهان شوید.
در حالی که در طراحی نقشه به اندازه چیزی مانند Hollow Knight: Silksong گسترده یا جاه‌طلبانه نیست، Belmont’s Curse به Metroid Dread نزدیک‌تر است، یک دنباله با طراحی دقیق دیگر که بیش از حد در صحنه نمی‌ماند. جایی که این بازی بر آخرین ماموریت دوبعدی ساموس برتری آشکاری دارد این است که دنیای آن پر از پاداش‌های اساسی است، مانند کارت‌های Arcana، دسته‌ای از کارت‌های تاروت جادویی که رز از مادرش به ارث برده است.
قلب کارت‌ها
پس از شکست دادن یک رئیس قدرتمند یا کمک به یک فرد عجیب و غریب پنهان، شما ارواح تغییر شکل یافته توسط دراکولا را آزاد (و/یا زندانی) خواهید کرد، و دشمنان سابق را به دوستان (و/یا دشمنان دوستانه) تبدیل می‌کنید. این کارت‌ها به قدرت‌های جادویی رضایت‌بخش دسترسی می‌دهند که مانا مصرف می‌کنند و به رز اجازه می‌دهند هر کاری از شلیک گلوله‌های آتشین گرفته تا دستکاری زمان را انجام دهد، گویی او یک شخصیت از JoJo’s Bizarre Adventure است. برخی از این مهارت‌ها مفیدتر از بقیه هستند، اما بسیاری از آنها به اندازه کافی اساسی هستند که جریان بازی را به طور معنی‌داری تغییر دهند، به شما اجازه می‌دهند تا موجودات کوچک را منجمد کنید تا سرعت خود را افزایش دهید، یا از طریق خونریزی خون‌آشامی جان خود را بازیابی کنید.
شاید شگفت‌انگیزترین پیچش این باشد که چگونه این قدرت‌های به سبک Mega Man با نقاط عطف داستانی محکم گره خورده‌اند. همانطور که رز موجودات بدبخت تغییر یافته توسط قدرت دراکولا را جمع‌آوری می‌کند، با محدودیت‌های رستگاری و بخشش روبرو می‌شود. این یک رشته است که تا زمانی که یک مسیر اختیاری این موضوع را با تأثیری بیشتر از آنچه انتظار دارید به خانه می‌رساند، به طور آزادانه به آن پرداخته می‌شود، با ضعف واقعی دراکولا که جذاب‌تر از سیر یا چوب‌های چوبی است. این واقعیت که بازی به عنوان یک شبه دنباله برای سریال تلویزیونی نتفلیکس عمل می‌کند، مطمئناً کمک می‌کند، و کسانی که این نمایش را تماشا کرده‌اند، احتمالاً وابستگی عاطفی بیشتری به شخصیت‌هایی مانند سیفا دارند.
در مورد یافتن این کارت‌های Arcana و داستان‌هایی که در خود دارند، ردیابی آنها یکی
